hani...

hani bir gözyaşıydın ya gözlerimde artık kurudu yaşlarım. hani ufak bir tebessümdün ya dudaklarımda iz kalmadı o gülücükten. hani bir umuttun ya kalbimde. durdu kalbim. atmıyor artık hani sen en kuvvetli inancımdın ya ruhumda. soldu artık düşünceler. anlamsızlaştı. hani sen her şeyimdin ya benim artık ben de yokum bu dünyada.

bir zamanlar bir söz duymuştum. tam hatırlayamıyorum. ilkokul aşklarının masal gibi olduğunu söylüyordu. o masallara o kadar ihtiyacım var ki şimdi. prensimin beni kuleden kurtarmasına gerek yok. daha basit şeyler de yapabilir. gelip sarılabilir mesela sadece. sıcacık hissettirebilir. gelse yeter.. gelse...

le kıskançlık

KISKANIYORUM!

yankılanan sesler

çalışmak. kusana kadar çalışmak. beyninin uçması ama yine başkalarına yeterli gelememek. boğulduğunu hissetmek. içindeki denizlerde kaybolmak.

çığlık atmayı istemek. avazın çıktığı kadar bağırmak. yine içindeki seslerden sağır olmak. dilinin çözülmemesi.. cesaretsizlik.. korkaklık.

bir şeyleri yıkıp dökmek istemek. hırsla eline aldığın bir şeyi fırlatamamanın verdiği sinir.saygısızlık korkusu. içine atmak ve tekrar tekrar boğulmak.

nefes almamayı dilemek.. belki biter diye düşünmek. ondan da korkmak. hayatı bırakmaktan korkmak delicesine. acılarına sarılmak. o korkunç delhizlere sığınmak.

delicesine yağmur yağmasını istemek. şimşekler çaksın istemek. gök gürlesin. senin yerine o gürlesin. o konuşsun. bağırsın.

noktalar, virgüller, üç noktalar yerine ünlemler atabilmek.

çok şey beklememk hayattan. hayal kırıklığı yaşamamak.

değer verildiğini bilmek. görmek. hissetmek. azcık gülümsemek.

gelgitler. çelişkiler. reddedişler. ağlamalar. haykırışlar. boğuluşlar. sıkıntılar.

uzun yazılar. kısa cümleler. anlamsız fikirler. katıksız duygular.

bencillik. paylaşımcılık. ikisi birden olmayı istemek. çelişkilerde boğulmak.

kesikler. bedeninde. ruhunda. kalbinde. beyninde.

kaçmayı istemek. uzaklar. çok uzaklar. hayal edememek. boş olduğunu bilmek.

sonunu getirememek. getirmek istememek. yazıp durmak. boşluksuz. virgülsüz.

imalar. atılan aflar. verilen cevaplar. itiş kakış. kavga. hırs. öfke. nefret.

sorgulayış

hayat ne garip şeyler çıkartıyor insanın karşısına.
insanlarda bir değişik zaten. hepsi farklı. hepsi anlaşılmaz. ben de dahil. algılayamıyorum çoğu zaman kendimi. ben neden burda bunu yaptım,yapmışım? ya da ben neden böyle düşünmüşüm,düşünüyoruum? bu insanlar neden beni seviyor, sevmiyor? ben onları neden seviyorum? sevmediklerimi basit anlaşmazlıklar yüzünden mi yoksa kocaman bir terslik yüzünden mi sevmiyorum? neden kalbime söz geçiremiyorum?ne istediğini bilmediği için mi? bir boşlukta sallandığı için mi? boş bir salıncak gibi...
neden bu karmaşa var beynimde? sesler hiç susmaz mı? susun desem bile mi?
neden bu huzursuzluk var bedenimde? dein bir nefes alsam geçmez mi? temiz havayla bile mi?
neden bu acı var kalbimde? ölüyor numarası yapsam geçmez mi? nefes almasam bile mi?

dün istanbuldan döndüm. içim buruk.
barış bizde. anılın ödevini yapıyor.

daha 19 yaşındaydı!!!

kaan..

ne hisseiyorum. bu dünya da koşulsuz sevdiğim insanlardan biri, canımdan bir parça, artık yok. canım acıyor. hem de çok.. ne yazmam gerektiğini bilmiyorum. bütün gün içimde bir sıkıntı var. babamın gitmesinden olamaz diyordum. bu kadar olmaz diyordum. ama hissetmişim. garip ve inanılası değil ama ben ne hissettiğimi biliyorum.
gece 3 gibi olmuş bu olay. insanın ailesi bir şans oluyor.. umarım ruhu huzurludur.
canım acıyor...