kesişen yollar

arayış içindeydim. hep boşa çıkan çabalar ve kalp kırıkları arasında yürüyordum hayatta. sonra sen geldin. yoluma çıktın bir köşe başından. ufak bir tesadüftü bizi bir araya getiren. hayatta tesadüfe inanır mısın? bir mesaj ve bir tesadüf daha. sonra bir gülümseyiş. bir sarılış ve bir öpücük. masum. küçük. sonsuzluğumuzun mührü. boş umutlar peşindeydim. kendimi anlamaktan uzaktım. aramaktan yorgun.. pes edişimde birleşti yollar. anladım ki aramamak lazımmış. basit bir gülümseme yetermiş kırıkları birleştirmeye, yaraları sarmaya.. hani sen bana baktın ya o balkondan ve el salladın.. bir büyü gibi havlandı kırıklar bir bütün oldu. tekrar atmaya başladı kalbim. büyü gibi. seninki gibi güçlü. parçalardan ibarettim o yolda karşılaşana kadar. hüzünün esiriydim. sen gülümsemeyi öğretene kadar.. yağmur olmak istedim o an. olanca yağmak. herkes arınsın istedim benim gibi hüzünden. sonra sen doğardın güneş gibi. bana doğduğun gibi. ve güzel gülümsemen.. hoşgeldin hayatıma=)